Ziekenvervoer: de patiënt betaalt het gelag

06/12/18 om 00:00 - Bijgewerkt op 07/12/18 om 14:27

Als het woord 'kafkaiaans' ergens op zijn plaats is, dan is het zeker bij de regelingen rond het ziekenvervoer. Het is van een zinloze, desoriënterende en nachtmerrieachtige complexiteit en zowel het noorden als het zuiden van het land hebben ermee te kampen.

Ziekenvervoer: de patiënt betaalt het gelag

© iStock

Het niet-dringend ziekenvervoer is regionale materie. Maar of je nu in Wallonië of in Vlaanderen partners daarover aanspreekt, overal krijg je dezelfde reactie. Het manier waarop het niet-dringend ziekenvervoer nu geregeld is, is onhoudbaar duur voor de organisator ervan en dus niet lonend.

De verplichte verzekering betaalt niet-dringend ziekenvervoer niet terug, behalve in een aantal heel specifieke gevallen en onder zeer uitgesproken voorwaarden. De ziekenfondsen bepalen zelf via hun aanvullende verzekering hoeveel ze voor het overige tussenkomen. De voorwaarden voor terugbetaling verschillen van mutualiteit tot mutualiteit en zelfs binnen de verschillende mutualiteiten soms van regio tot regio. Zelfs in de manier waarop de mutualiteiten communiceren over de vergoedingen bij niet-dringend ziekenvervoer, zijn er grote verschillen. Zo bepalen sommige mutualiteiten gewoon het persoonlijk aandeel van de patiënt per rit en zeggen andere mutualiteiten enkel hoeveel ze per kilometer tegemoet komen.

Overal Mutas

Voor Vlaanderen ligt het nu vast dat alle niet-dringend ziekenvervoer vanaf volgend jaar zal georganiseerd worden door Mutas. Mutas is een intermutualistisch project van zes ziekenfondsen. Die samenwerking zal de kosten meer beheersbaar maken. Daardoor is het dus best mogelijk dat bijvoorbeeld twee buren die elk bij een andere mutualiteit verzekerd zijn door dezelfde vervoerder en in dezelfde auto naar hetzelfde dialysecentrum zullen vervoerd worden, elk een verschillend persoonlijk aandeel zullen moeten betalen. En dat persoonlijk aandeel kan heel ver uiteen liggen.

Franstalig België

In Franstalig België zijn de terugbetalingsmodaliteiten ook niet gestroomlijnd, laat staan dat er overkoepelend niet-dringend vervoer wordt geregeld. Voor de patiënt die afhankelijk is van dit soort vervoer, is dit een kost waar hij vaak geen rekening mee heeft gehouden. Komt daar bovenop dat ziekenvervoer niet binnen de MAF valt. "Voor de toepassing van de maximumfactuur wordt in het algemeen rekening gehouden met het remgeld voor de geneeskundige verstrekkingen die worden vergoed door de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging. De organisatie van taxidiensten door de ziekenfondsen kadert in de aanvullende diensten die de ziekenfondsen kunnen aanbieden aan hun leden en valt niet onder de bevoegdheid van het Riziv. De verplichte verzekering kan zoals hierboven vermeld een tegemoetkoming verlenen voor dat vervoer, maar er is hiervoor geen reglementair tarief vastgesteld en dus ook geen persoonlijk aandeel dat in aanmerking wordt genomen voor de maximumfactuur", verduidelijkt An-Sofie Soens van het Riziv.

Lees meer over: